Samskipti íslenskra kvenna og erlendra hermanna urðu mikið hitamál á stríðárunum. Í daglegu tali var talað um ástandið í því sambandi. Allmargir hermenn giftust íslenskum konum og/eða áttu með þeim börn en áhyggjur Íslendinga af ástandinu snerust einnig um almennt lauslæti, vændi og samræði hermanna við ólögráða stúlkur, allt niður í 12 ára gamlar. Skipaði dómsmálaráðherra nefnd til að kanna ástandið. Nefndin skilaði af sér skýrslu þar sem dregin var upp mjög neikvæð mynd af þessum málum, en breska herstjórnin gerði athugasemdir við efni skýrslunnar og hrakti sumt af því sem þar kom fram.

Frá dansleik í samkomuhúsi Rauða krossins þar sem bandarískir hermenn
stíga dans við íslenskar konur. Úr kvikmynd/Ljósmyndasafn Reykjavíkur.

Það viðhorf var ennfremur útbreitt meðal Íslendinga að konur sem hrifust af erlendum hermönnum væru að svíkja uppruna sinn og þjóðerni og voru dæmi um að þær yrðu fyrir aðkasti.  Í ýmsum gamanvísum og dægurlögum frá þessum tíma var ástandið hins vegar skoðað frá skoplegum sjónarhóli.