29. SÁLMUR |
|||
 |
Viðkomandi kafli
úr píslarsögunni |
||
| 29. sálmur Um Barrabas frelsi Með lag: Eins og sitt barn faðir. 1. Seldi Pílatus saklausan son Guðs til krossins dauða. Upphlaupsmaður sá víg eitt vann, þá frelsi fann, fékk líf en missti nauða. 2. Í myrkvastofu sá bundinn beið, Barrabas frá ég hann heiti. Má hér finnast ein merking greið um mannkyns neyð mjög skýr að öllu leyti. 3. Barrabas frá ég að föður og nið flestir lærðir menn þýði. Adam líkist þar eflaust við og allt hans lið sem á féll dauðans kvíði. 4. Upphlaupsmaður hann orðinn var þá eplið í munn sér leiddi. Sjálfs Guðs boðorði sinnti ei par og síðan þar sig og allt mannkyn deyddi. 5. Í djöfuls fjötrum fastur lá fanginn til eilífs dauða. Allir hans niðjar út í frá með eymd og þrá áttu von kvala og nauða. 6. Hér þá Jesú var helið kalt af heiðnu dæmt yfirvaldi, fékk Adam sjálfur frelsið snjallt og fólk hans allt sem fagnar því lausnargjaldi. 7. Nú fyrst ég Adams niðji er, nær mér gengur það dæmi. Sál mín, set slíkt fyrir sjónir þér og sjáðu hér sannferðugt lærdómsnæmi. 8. Ó, hvað oft hef ég aumur gjört uppreisn mót drottins anda. Daglega því hans boðorð bert svo braut ég þvert, mér bar þó í hlýðni að standa. 9. Mun ég ekki við manndráp frí, mína sál þrátt ég deyddi. Ill dæmin gáfust af mér ný og nauðir í náungann þar með leiddi. 10. Ófrægður er ég orðinn mest, allar skepnur það sanna. Fáráðum ekkert forsvar sést, fangelsið verst fyrir því hlýt ég að kanna. 11. Í myrkvastofu ég bundinn bíð, bölvan lögmáls mig hræðir. Dapurt nálægist dauðans stríð og dómsins tíð, daglega sorgin mæðir. 12. Heyri ég nú þann hjálparróm að hafir þú, Jesú mildi, fyrir mig liðið líflátsdóm. Þín líknin fróm lausan mig kaupa vildi. 13. Sú heilaga aflausn hryggð og sút af hjarta mínu greiðir. Syndanna leysir hlekkjahnút og hér með út úr hörðu fangelsi leiðir. 14. Hvað dauðasaknæmt sást á mér, svoddan miskunn ég þekki, til dauða allt var dæmt á þér, minn drottinn, hér. Dóminum kvíði ég því ekki. 15. Líf mitt og sál þig lofar nú leyst frá dauðans fangelsi. Ég lifi eða dey, það er mín trú óbrigðul sú, í þínu, Jesú, frelsi. 16. Himneskri páskahátíð á hef ég nú þess að bíða. Myrkvastofunni frelstur frá ég fagna þá í flokki útvaldra lýða. 17. Svo er nú Barrabas orðinn frí, Adam og ég, hans niðji. Hver kristin sála heimi í vorn herra því heiðri, lofi, tilbiðji. Amen |
|||
Sálmatexti úr útgáfu Landsbókasafns - Háskólabókasafns (1996) |
|||